Tακης Διαμαντοπουλος:Γυμνα

Στη σχετικα φτωχη ελληνικη φωτογραφικη βιβλιογραφια ενα βιβλιο εκπληξη:οι γυμνογραφιες του κ.Τακη Διαμαντοπουλου.Αν μπορω να θυμηθω καλα ο μονος ως τωρα ελληνας φωτογραφος που τολμησε και εξεδωσε κατι αναλογο ηταν ο κ. Σκοπελιτης.Η παρουσα ομως εκδοση απο τον Καστανιωτη ειναι πολλαπλασια φιλοδοξη εκεινων του κ. Σκοπελιτη απο καθε αποψη.Χαρτι,εκτυπωση,διαστασεις.Τα παντα μαρτυρουν επιμελεια και φροντιδα περισση.

Ενα πρωτο πλεονεκτημα της παρουσας εκδοσης ειναι η σαφως οριοθετημενη θεματικη του βιβλιου που δεν ειναι αλλο απ’το γυναικειο γυμνο και μονο.Σε μια εποχη που δεν ειναι απλα ανεκτικη αλλα και επιρρεπης και προς το ανδρικο γυμνο,το μονοθεματικο αυτο εγχειρημα του κ. Διαμαντοπουλου μοιαζει πραγματικα τολμηρο και ριψοκινδυνο,πολυ περισσοτερο που κινειται σε κυκλους που μια τετοια επιρρεπεια την ευνοουν πολλες φορες σκανδαλιστικα.Η εκδοση λοιπον ενος αυστηρα μονοθεματικου φωτογραφικου βιβλιου ειναι στα συν του δημιουργου.Οπως προανεφερα η εκδοση ειναι εξαιρετικα φροντισμενη και καθε της σελιδα ακτινοβολει τη μεριμνα για το αισθητικοτερο δυνατο των αποτελεσματων.

Μετα απο αρκετες εκδοσεις ο Τακης Διαμαντοπουλος εχει διαμορφωσει ενα στυλ στα φωτογραφικα του βιβλια που ειναι πολυ συγκεκριμμενο και ευκολοδιακριτο.Θα πρεπει αυτο το στυλ να το διαστειλουμε απο κεινο των δημοσιευσεων του στα περιοδικα,το οποιο συνδιαμορφωνεται απο τις συγκεκριμμενες εντολες του παραγγελιοδοτη οπως αυτες μεταφραζονται απο τον εκαστοτε στυλιστα που ειναι παρων στη φωτογραφιση.Εχουμε δηλαδη να κανουμε με το προσωπικο εργο του φωτογραφου.Εδω ο δημιουργος βρισκεται ενωπιος ενωπιω με τις επιλογες του.Αυτες τις επιλογες του τις κοινοποιει και κοινοποιωντας τες μας προσκαλει να τις κρινουμε.Εδω ειμαστε λοιπον!

Πρωτα απολα ειναι προφανης η μια και μονη επιρροη που διαπερνα απ’ακρου εις ακρον ολο το εργο οπως παρουσιαζεται στο βιβλιο: Richard Avedon.Το αγαπημενο παιδι(διαχρονικα)των φωτογραφων μοδας.Χαρακτηριστικα αυτης του της επιρροης:εμμονη στο ασπρομαυρο οχι τοσο για το εκφραστικο φορτιο που μια τετοια επιλογη μπορει να εχει οσο για τα στυλιστικα συμφραζομενα μιας τετοιας επιλογης.Δηλαδη το ασπρομαυρο δεν χρησιμοποιειται για δραματικους ρολους που ενδιαθετα να το απαιτουν οσο για το δυνατο γραφιστικο αποτελεσμα που μπορει να δωσει.Για να το θεσω αλλιως:η χρηση του ασπρομαυρου ειναι προδιατεθειμενη προς το γραφιστικο.Σε επιρρωση αυτου του επιχειρηματος  ερχεται η ιδια η σχεδιαση του βιβλιου,οι επιμερους σελιδες και φυσικα αποθεωνεται με τις υστατες σελιδες του καταλογου των φωτογραφιων που δεν παραπεμπουν απλως αλλα αντιγραφουν απροκαλυπτα τον Avedon.Στο βαθμο που μια τετοια δουλεια απευθυνεται σε ασχετους το εφφε λειτουργει μια χαρα και το βιβλιο φανταζει εξαιρετικο.Φανταστειτε ομως ποσο δυσαρεστη εντυπωση δημιουργει σε κοσμο που εν παση περιπτωσει δεν εχει μια τετοια ασυγχωρητη για την εποχη μας αγνοια.

Η επιρροη του Avedon ομως προχωραει ακομα πιο βαθεια.Με τη δειλη εξαιρεση μονο μιας φωτογραφιας ολες οι υπολοιπες εχουν τραβηχτει η τελος παντων παρουσιαζονται σ’ενα εντελως ουδετερο φοντο,ποτε ασπρο,ποτε μαυρο.Καμμια φορα,ειδικα στο τελευταιο, υπαρχουν στοιχεια μιας σκιας διαβαθμισμενης που δινει καποιο βαθος στην εικονα.Θελω να πω οτι τα γυμνα αυτα ζουν σε ενα ειδος κενου,σ’ενα χωρο αποστειρωμενο,δεν περιβαλλονται απο τιποτε,οι κινησεις τους,οι μετεωρισμοι τους,τα βλεμματα τους,τα χερια τους δεν θα συναντησουν τιποτε που οχι να ανακοψει αλλα ουτε να δεχτει στοργικα(οπως τους οφειλεται)αυτα τα σωματα.Ενα απολυτο γυμνο,χωρις το ελαχιστο ρουχο πανω του η εστω διπλα του η και παραπερα σ’εναν ολοτελα γεγυμνωμενο χωρο δεν ειναι γυμνο επιθυμητο και ζωντανο αλλα μια τυπικη,ξερη,ανυδρη,αναιμικη ακαδημαικη σπουδη(etude)δηλαδη ο,τι πιο απηρχαιωμενο και κατακριτεο μπορει ποτε η τεχνη  να παραξει.Και ειναι μονο η κινηση που σωζει αυτα τα γυμνα απ’το να μη γινουν σπουδες νεκροτομειου.

Οι μεγαλοι γυμνογραφοι-εννοω οι πραγματικα μεγαλοι και οχι οι επωνυμοι η οι γνωστοι-παντα ενετασσαν τα γυμνα τους σε καποιο χωρο οπου εκει η γυμνοτητα ασκει τα αισθησιακα της καθηκοντα.Αυτος ο χωρος μπορει να ειναι το υπαιθρο(δες πχ Giorgione,Correggio,Rubens η αργοτερα οCourbet, Manet,o Renoir φτανοντας ως τον Matisse),καλλιστα ομως μπορει ναναι ενα υπνοδωματιο(τι αλλο?)οπως με τον Tiziano,Rembrandt,Fragonard,Ingres η και τον Wesselman.Το ιδιο ισχυσε και για τους μεγαλους του φωτογραφικου γυμνου:τους Kertesz,Bill Brandt μεχρι τον αδικα παρεξηγημενο αλλα αληθινα μεγαλο και-παρα τα περι αντιθετου-τελικα αισθαντικο γυμνογραφο ,τον Helmut Newton.Γυμνα απογυμνωμενα απο το περιβαλλον τους και απο τα αξεσουαρ της γυμνοτητας τους ειναι νοητα μονο στη γραφιστικη(οπου μια συγκεκριμμενη λειτουργικοτητα ετσι επιτασσει)  και στην στειρα και θνησιγενη ακαδημαικη τεχνη.Η φωτογραφια του Richard Avedon και των επιγονων του συνδυαζει αυτες τις δυο προβληματικες εκφανσεις τεχνης.Εδω εστιαζεται και το προβλημα πειστικοτητας των εικονων του κ.Διαμαντοπουλου.Η επιρροη του αμερικανου ειναι καταλυτικη επανω του με αποτελεσμα ν’απονευρωνει την οποια διαθεση του για πραγματικη δημιουργικοτητα.Ο Avedon -το ιδιο οπως και ο Warhol-ειναι δημιουργημα των ισχυροτερων μεσων της εποχης τους δηλ. των περιοδικων.Οι περιοδικατζηδες ανα τον κοσμο διεδωσαν τη μυθοποιηση που ειχε ηδη επισυμβει στη χωρα εκπομπης της επιρροης τους,πολλες φορες ακριτα και αβασανιστα κι ετσι η αυρα αυτου του κουφιου μυθου βασανιζει  μεχρι σημερα δημιουργους του διαμετρηματος του κ. Διαμαντοπουλου.   

Explore posts in the same categories: Uncategorized

Ετικέτες:

You can comment below, or link to this permanent URL from your own site.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: